ku masih punya umi dan keluarga.

Malam tadi call umi minta doa' seperti biasa untuk menghadapi exam.

umi : bila anankanda umi akan blh pulang? esok dah abis exam, kan?

anak perempuan umi : 21hb malam paling awal mi.. esok ada program hingga 21hb

umi : hari tu bgtau umi 18hb dah blh pulang.. (kemudian umi diam)

ku ngerti, umi mula rasa sedih. merajuk mungkin.
umi tersilap dengar rupanya. atau diri ini yang kurang bagus dalam susunan ayat meminta izin lalu umi tak terperasan permintaanku dulu.

anak perempuan umi : mi, minta maaf mie, Ada tak boleh tinggal program mcmtu je.. Ada dah beri janji pada mereka..


ya Allah, ku masih seorang anak. ku masih punya ibu yang selalu ku rindu.. ku masih punya kakak, keluarga semuanya..

kenapa ku merasa terlalu tiada waktuku untuk bersama menghangatkan hari hari mereka?

kenapa ku merasa terlalu tiada kesempatan bersama bonda tercinta ku?

ya Allah, ku mohon pada-Mu,aturkanlah kehidupan yang terbaik buatku.
hanya redha umi yang telah bersusah membesarkanku,
hanya redha keluarga yang telah Kau taqdirkan untukku,
hanya redha-MU
ya Allah ku harap.